 |
 |
|
|
مَست ای ا ستوار در طنین ِ تشنّج ! از کاسه می توانی برخیزی و مشرق ِ تلأ لوات را آ فتا بِ کمرکِش کنی ا ستوا ی هوش از سر ِ تو می چرخَدَ م جهان پهلو می گیرد و تصاعُدِ صدا تا هذیان ِ در تـَن تـَنِه تا رگِ شفق از شانه هات لغزش ِ مرا هَوَس ِ لطف می کند شرق ِ مرا به مـن برگردان ! تا جها تِ ترا برخیزانم دوباره ی کمر بکِشم تا هوش سَـر ِ جنون تا دوباره ی نوش ؛ نوش ! |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 6 خرداد1386ساعت 4:41 بعد از ظهر توسط کیوان قنبری |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
| پیوندها |
|
علف تاتورا روز آخر اسفند DO-L ایستگاه هفتاد و پنج ... شک شعر و ادب |
|
RSS
|