اگر سکوت کرده باشد

  لحظه میان ِثانیه و صبح

  آنجا می ایستم

  مثل گل ِمنتظر

               در فرصت ِ پلک

  و شعاع

             لحظه ی بیقرار می شکفد

  اگر سکوت کرده باشم

    لبهای رقیقم

       خیس ِبوسه

                در بستر ِ باد

  صبح مجاور در گل ِشعاع می شکند

             تـَر با تـن ِهوا  .